கடவுளை கவனித்துக்கொள்

கடவுள் தேவையில்லை கவலை இல்லைஇன்றைய சமுதாயம், குறிப்பாக தொழில்மயமான உலகில், அதிகரித்து வரும் அழுத்தம்: மக்கள் பெரும்பான்மையினர் தொடர்ந்து ஏதோவொன்றைப் பற்றிக் கொள்கின்றனர். மக்கள் முதலியன ஆகியவற்றைக் குறிப்பிட்ட கால பற்றாக்குறை, வேலை அழுத்தம் (வேலை, பள்ளி, நிறுவனம்), நிதி நெருக்கடியை, பொது பாதுகாப்பின்மை, பயங்கரவாதம், போர், இயற்கை பேரழிவுகள், தனிமை, நம்பிக்கையின்மை, மன அழுத்தம் மற்றும் மன அழுத்தம் பாதிக்கப்படுகின்றனர் அன்றாட வார்த்தைகள், பிரச்சினைகள், நோய்கள் மாறிவிட்டன. பல துறைகளில் (தொழில்நுட்பம், உடல்நலம், கல்வி, கலாச்சாரம்) பெரும் முன்னேற்றங்கள் இருந்த போதிலும், மனிதன் ஒரு சாதாரண வாழ்க்கையை வாழ முயற்சிக்கிறான்.

ஒரு சில நாட்களுக்கு முன்பு நான் ஒரு வங்கிக் கவுண்டர் முன் வரிசையில் இருந்தேன். எனக்கு முன்னால் அவருடன் இருந்த ஒரு தந்தையாக இருந்தார் (ஒருவேளை வயதுடையவர்). சிறுவயது கவனக்குறைவாக, கவலையற்ற மற்றும் மகிழ்ச்சியுடன் முழுமையாய் இருந்தது. உடன்பிறப்புகள், கடைசியாக எப்போது உணர்ந்தோம்?

ஒருவேளை நாம் தான் என்று குழந்தை பார்த்து (சற்றே பொறாமை) சொல்ல: "ஆமாம், அவர் கொள்ளா விதமாக அவர் இந்த வாழ்க்கையில் அவரை காத்திருக்கிறது என்ன தெரியாததால்" இந்த விஷயத்தில், இருப்பினும், நாங்கள் வாழ்விற்கு அடிப்படையில் எதிர்மறை அணுகுமுறை வேண்டும்!

கிரிஸ்துவர் என நாம் நமது சமுதாயத்தின் அழுத்தம் எதிர்கொள்ள மற்றும் எதிர்காலத்தில் நேர்மறை மற்றும் நம்பிக்கையுடன் பார். துரதிர்ஷ்டவசமாக, கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை எதிர்மறையாக, கடினமானவர்களாக அனுபவித்து, ஒரு முழுமையான சூழ்நிலையிலிருந்து விடுவிப்பதற்காக கடவுளிடம் தங்கள் முழுமையான ஜெப வாழ்க்கையை செலவிடுகிறார்கள்.

வங்கியில் எங்கள் குழந்தைக்கு திரும்புவோம். அவரது பெற்றோருடன் அவர் என்ன உறவு? சிறுவன் நம்பிக்கையுடனும் நம்பிக்கையுடனும் முழுமையாய் உற்சாகத்துடன், மகிழ்ச்சியுடனும், ஆர்வத்துடனும் நிறைந்திருக்கிறார்! அவரிடமிருந்து நாம் ஏதாவது கற்றுக்கொள்ளலாமா? கடவுள் அவரது குழந்தைகள் என நம்மை பார்க்கிறார் மற்றும் அவருடன் நம் உறவு ஒரு பெற்றோருக்கு மேல் இருக்கும் அதே இயற்கை தன்மை வேண்டும்.

"இயேசு ஒரு பிள்ளையை வரவழைத்தபோது, ​​அதை அவர்கள் நடுவில் வைத்து," மனந்திரும்பி பிள்ளைகளைப் போலாகாதபடிக்கு, பரலோகராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்கமாட்டேன் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார். இந்த குழந்தை சிதைக்க, அவர் பரலோக இராஜ்யத்தில் மிக பெரிய உள்ளது "(மத்தேயு XX-18,2).

பெற்றோருக்கு முற்றிலும் கடமைப்பட்ட ஒரு குழந்தை வேண்டும் என்று கடவுள் எதிர்பார்க்கிறார். குழந்தைகள் பொதுவாக மனச்சோர்வைத் தரவில்லை, ஆனால் சந்தோஷம், உயிர் ஆவி மற்றும் நம்பிக்கையின் முழுமை. கடவுளுக்கு முன்பாக நம்மைத் தாழ்த்துவதே நம் வேலையாகும்.

வாழ்க்கையை நோக்கிய ஒரு குழந்தையின் மனப்பான்மையை நாம் ஒவ்வொருவரும் எதிர்பார்க்கிறோம். நம் சமுதாயத்தின் அழுத்தத்தை உணரவோ அல்லது உடைக்கவோ அவர் விரும்பவில்லை, ஆனால் கடவுள்மீது நம்பிக்கை மற்றும் உறுதியான நம்பிக்கையுடன் நம் வாழ்க்கையை அணுகுவதை எதிர்பார்க்கிறார்:

"எப்பொழுதும் கர்த்தருக்குள் களிகூருங்கள். மீண்டும் நான் சொல்ல விரும்புகிறேன்: மகிழ்ச்சி! உங்கள் சாந்தம் எல்லா மனுஷருக்கும் அறியப்படும்; கர்த்தர் சமீபமாயிருக்கிறார். [Phil 4,6] எதையும் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம், ஆனால் எல்லாவற்றிலும் ஜெபத்திலும் நன்றியுடனும் நன்றி செலுத்துங்கள்; உங்கள் கவலைகளை கடவுளுக்குத் தெரிவிக்கட்டும்; மற்றும் அனைத்து சமாதானத்தை கடந்து கடவுளின் சமாதான, கிறிஸ்து இயேசு உங்கள் இதயங்கள் மற்றும் உங்கள் எண்ணங்கள் சேமிக்க வேண்டும் (பிலிப்பியர் XX-4,4).

இந்த வார்த்தைகள் வாழ்க்கையைப் பற்றிய நம் மனப்பான்மையை உண்மையில் பிரதிபலிக்கின்றனவா?

மன அழுத்த நிர்வகிப்பிலுள்ள ஒரு கட்டுரையில், பல் மருத்துவரின் நாற்காலிக்கு ஏங்கி, நிதானமாக ஓய்வெடுக்க விரும்பும் ஒரு தாயை நான் வாசித்தேன். நான் ஏற்கிறேன், இது ஏற்கனவே எனக்கு நடந்தது. பல்மருத்துவரின் துளையின்கீழ் நாம் "ஓய்வெடுக்க" முடியுமா என்றால் முற்றிலும் தவறு!

கேள்வி என்னவென்றால், ஒவ்வொருவரும் எவ்வாறு பிலிப்ஸர் 4,6 ("எதையும் பற்றி கவலைப்படவேண்டாம்") மீது நடவடிக்கை எடுப்பது எப்படி? இந்த உலகில் நடுநிலையில்?

நம்முடைய வாழ்க்கையின் கட்டுப்பாடு கடவுளுக்கு உரியது! நாம் அவருடைய பிள்ளைகள், அவருக்கு கீழ்ப்படிந்து இருக்கிறோம். நம் வாழ்வில் நம்மை கட்டுப்படுத்த முயலும் போது, ​​நமது சொந்த பிரச்சனைகளையும், நம்மைத் தொந்தரவுகளையும் நாம் தீர்க்க வேண்டும். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், நாம் புயலில் கவனம் செலுத்துகையில், இயேசுவைக் காணாமல் போய்விடுவோம்.

நம் வாழ்நாளில் எவ்வளவு சிறிய கட்டுப்பாட்டை நாம் பெற்றோமென்பதை உணரும் வரையில் கடவுள் நம்மை வரம்பிற்குள் வழிநடத்துவார். அத்தகைய தருணங்களில், கடவுளுடைய கிருபையை வெறுமனே தூக்கி எறிவதற்கே நமக்கு விருப்பமில்லை. வேதனையையும் துன்பத்தையும் நாம் கடவுளிடம் ஒப்படைக்கிறோம். இது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் மிகவும் கடினமான தருணங்களாகும். இருப்பினும், குறிப்பாக பாராட்டப்பட வேண்டிய மற்றும் ஆழமான ஆன்மீக மகிழ்ச்சியைக் கொண்டிருக்கும் தருணங்களைக் கொண்டது:

"அதை மிகுந்த சந்தோஷமாக என் சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் விசுவாசத்தின் பரீட்சையானது விடாமுயற்சி விடாமுயற்சி தயாரிக்கும் உணர மூலம் நீங்கள் பல்வேறு சோதனைகள் விழும் ஆனால் அதன் சரியான வேலை போது, நீங்கள் சரியான மற்றும் முழுமையான இருக்கலாம் என்று, எதுவும் இல்லாத வைத்திரு" ( ஜேம்ஸ் 1,2-4).

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் கடினமான காலங்கள் ஆவிக்குரிய கனிகளைத் தயாரிக்கின்றன, அவை அவரை பரிபூரணமாக்குகின்றன. பிரச்சினைகள் இல்லாமல் கடவுள் நமக்கு ஒரு வாழ்க்கையை சத்தியம் செய்யவில்லை. "வழி குறுகியது" என்று இயேசு சொன்னார். எனினும், கஷ்டங்கள், சோதனைகள் மற்றும் துன்புறுத்தல்கள் ஒரு கிறிஸ்தவனை மன அழுத்தத்திலும் மன அழுத்தத்திலும் வைக்கக்கூடாது. அப்போஸ்தலன் பவுல் இவ்வாறு எழுதினார்:

"எல்லாவற்றிலும் நாம் ஒடுக்கப்பட்டிருக்கிறோம், ஆனால் நசுக்கப்படவில்லை; வழியிலிருந்து வெளியேறாமல், வழிநடத்துகிற வழியில் அல்ல, விலகுவதுமில்லை; தோற்கடித்தார் ஆனால் அழிக்கப்படவில்லை "(2, கொரிந்தியர் 4,8-9).

கடவுள் நம் உயிரைக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவருகையில், நாம் ஒருபோதும் கைவிடப்படுவதில்லை, நம்மை சார்ந்திருப்பதில்லை! இந்த விஷயத்தில் இயேசு கிறிஸ்து நமக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும். அவர் நமக்கு முன்பாகவும் தைரியமாகவும் இருக்கிறார்:

"நீங்கள் எனக்குச் சமாதானம் உண்டாவதற்கு நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன். உலகில் உங்களுக்கு துன்பம் உண்டு; ஆனால் உற்சாகமாக இருக்கிறேன், உலகத்தை நான் கடந்துவிட்டேன் "(ஜான் ஜான்ஸ்).

எல்லா பக்கங்களிலும் இயேசு ஒடுக்கப்பட்டார், எதிர்த்தரப்பு, துன்புறுத்தல், சிலுவையில் அறையப்பட்டார். அவர் அரிதாக ஒரு அமைதியான தருணத்தை கொண்டிருந்தார், பெரும்பாலும் மக்கள் தப்பித்துக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. இயேசுவும் அந்த வரம்புக்கு தள்ளப்பட்டார்.

"அவர் பலத்த சத்தத்தோடும் மரணம் அவரை காப்பாற்ற முடியும் அவர் மாம்சத்திலிருந்த நாட்களில், உள்ள வழங்கப்படுகிறது கண்ணீர் விண்ணப்பம்பண்ணி, இருவரும் உள்ளது, என்ன, அவர் மகன் இருந்தது, எனினும் அவரது தெய்வீக பயம் பொருட்டு கேட்டு தெரிய வந்தது, அவர் கீழ்ப்படிதல், கீழ்ப்படிதல் மெல்கிசேதேக்கின் கட்டளையின்படி தேவனை மகிமைப்படுத்தி, அவரை ஏற்றுக்கொள்கிற அனைவருக்கும் நித்திய இரட்சிப்பின் எழுத்தாளர் ஆவார் "(எபிரேயர் 5,7-10).

இயேசு மிகுந்த மன அழுத்தத்தில் வாழ்ந்தார், அவருடைய உயிரை தனது கைகளில் எடுத்து, அவருடைய வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தையும் நோக்கத்தையும் இழக்காமல் இருந்தார். அவர் எப்போதும் கடவுளுடைய சித்தத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்திருக்கிறார், தந்தையின் அனுமதியுடனான எல்லா சூழ்நிலைகளையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார். இது சம்பந்தமாக, அவர் உண்மையில் அழுத்தமாக இருந்தபோது இயேசுவிடம் பின்வரும் சுவாரஸ்யமான அறிக்கையை வாசித்தார்:

"இப்பொழுது என் ஆத்துமா வருந்துகிறது. நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்? அப்பா, இந்த நேரத்திலிருந்து என்னை காப்பாற்றுவீர்களா? அதனால் தான் நான் இந்த நேரத்திற்கு வந்தேன் "(ஜான் ஜான்ஸ்).

நமது தற்போதைய வாழ்க்கை நிலைமையை (சோதனை, நோய், உபத்திரவம், முதலியன) ஏற்றுக்கொள்கிறோமா? சில நேரங்களில் கடவுள் நம் வாழ்வில் குறிப்பாக விரும்பத்தகாத சூழ்நிலைகளை அனுமதிக்கிறார், நம் தவறு அல்ல, சோதனைகள் பல ஆண்டுகள் கூட நம்மை ஏற்றுக்கொள்வதை எதிர்பார்க்கிறார். பேதுருவின் பின்வரும் அறிக்கையில் இந்த நியமத்தை நாம் காண்கிறோம்:

"அநீதிக்கு ஆளானால், கடவுளுடைய மனசாட்சியைக் குறித்து ஒருவர் துன்பப்படும்போது அது கிருபையே. நீ பாடுபடுகிறபோது, ​​என்ன பாக்கியம்? பாவம் செய்தவர்கள் யார்? ஆனால் நீங்கள் நஷ்டமடைந்தாலும், நன்மையும் துன்பமும் அடைந்தால், அது கடவுளோடு அருளும். இதற்காக நீங்கள் அழைக்கப்படுகிறீர்கள்; கிறிஸ்து மேலும் நீங்கள் உள்ளாயின, நீங்கள் அவருடைய வழியை பின்பற்ற ஒரு உதாரணம் விட்டு அவர் பாவம் இல்லை யார், அவரை எந்த வஞ்சகம் வைது மீண்டும் தவறாகப் இல்லை முடிந்த அவருடைய வாய், கண்டறியப்பட்டது, அச்சுறுத்தல் இல்லாத பாதிப்படைவதைத் உள்ளது ஆனால் நியாயப்படுத்தும் ஒருவரை சரணடைய வேண்டும் "(1, Peter 2,19-23).

மரணம் வரை கடவுளுடைய சித்தத்திற்கு இயேசு கீழ்ப்படிந்தார், குற்றவுணர்வால் பாதிக்கப்பட்டு, அவருடைய துன்பத்தை அனுபவித்தார். நம்முடைய வாழ்க்கையில் கடவுளுடைய சித்தத்தை நாம் ஏற்றுக்கொள்கிறோமா? அது விரும்பத்தகாதவையாக இருந்தாலும், நாம் குற்றமற்றவர்களாக இருந்தால், எல்லா பக்கங்களிலும் இருந்து துன்புறுத்தப்படுகிறோம், நம் கடினமான சூழ்நிலையின் அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்ள முடியாது? இயேசு நமக்கு தெய்வீக சமாதானத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் அளித்தார்:

"சமாதானத்தை நான் உனக்குக் கொடுத்து, என் சமாதானத்தை உனக்குத் தருவேன்; உலகம் கொடுக்கிறதைப்போல, நான் உனக்குக் கொடுக்கிறேன் என்றான். உங்கள் இதயம் அசைக்கப்படாது, பயப்படாதே "(ஜான் ஜான்ஸ்).

"என் சந்தோஷம் உங்களிலிருக்கும்படிக்கும், உங்கள் சந்தோஷம் நிறைவாயிருக்கும்படிக்கும் இதை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்" (யோவான்).

துன்பம் நேர்மையாய் இருப்பதற்கும் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியை உருவாக்குவதற்கும் நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்:

"மட்டுமல்ல, ஆனால் நாங்கள் துயரம் மகிமை, அந்த துன்பத்தை உறுதிப்பாடு, பொறுமை, அனுபவம் தயாரிக்கிறது தெரியும் என்பதால்; மற்றும் தகுதிகாண் ஆனால் நம்பிக்கை; கடவுளின் அன்பு நம்மில் வழங்கப்பட்டது யார் பரிசுத்த ஆவியின் "(ரோமர் 5,3-5) மூலம் எங்கள் இதயங்களை ஊற்றப்படுகிறது ஏனெனில் ஆனால், நம்பிக்கை ஏமாற்றம் இல்லை.

நாம் துன்பம் மற்றும் மன அழுத்தத்தில் வாழ்கிறோம், கடவுள் நமக்கு என்ன எதிர்பார்க்கிறார் என்பதை உணர்ந்திருக்கிறோம். ஆகையால், நாம் இந்த நிலைமையை சகித்து ஆன்மீக பழத்தை உற்பத்தி செய்கிறோம். கடவுள் நமக்கு அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் தருகிறார். இதை நடைமுறையில் எவ்வாறு செயல்படுத்தலாம்? இயேசுவின் பின்வரும் அற்புதமான வசனத்தை நாம் வாசிப்போம்:

"என்னிடத்தில் வாருங்கள்; என் நுகத்தை எடுத்து, என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுவேன்; நான் மனத்தாழ்மையுள்ளவனாய், மனத்தாழ்மையுள்ளவனாயிருந்து, உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும். என் நுகம் மெதுவாயும், என் சுமை இலகுவாயும் இருக்கிறது "(மத்தேயு 11,28-30).

நாம் இயேசுவிடம் வர வேண்டும், அப்பொழுது அவர் நமக்கு இளைப்பாறுவார். இது ஒரு முழுமையான சத்தியம்! நாம் அவரிடம் நமது சுமையை வீச வேண்டும்:

"உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரின் கையின்கீழ் இப்போது உன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்ளுங்கள்; அவர் உன்னுடைய எல்லா அக்கறையும் அவனைத் துரத்திவிடுகிறான். ஏனென்றால் அவர் உங்களுக்காக கவலைப்படுகிறார் "(1 Petrus 5,6-7).

கடவுளுக்கு நாம் எவ்வளவு கவலையைத் தருகிறோம்? இந்த விஷயத்தில் எங்களுக்கு உதவும் சில குறிப்பிட்ட புள்ளிகள் இங்கு உள்ளன:

நாம் கடவுளை முழுமையாக்கிக் கொள்ள வேண்டும், அவரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்.

நம்முடைய வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் கடவுளைப் பிரியப்படுத்தி, நம் அனைவருக்கும் கீழ்ப்படிவதாகும். நம் சக மனிதரைப் பிரியப்படுத்த முயற்சிக்கும்போது, ​​மோதல் மற்றும் மன அழுத்தம் உள்ளது, ஏனென்றால் இது சாத்தியமற்றது. துன்பத்தில் நம்மை ஆற்றுவதற்கு நம் சக மனிதனுக்கு சக்தி கொடுக்கக் கூடாது. கடவுள் மட்டுமே நம் வாழ்க்கையை தீர்மானிக்க வேண்டும். இது நம் வாழ்வில் சமாதானத்தையும் சமாதானத்தையும் சந்தோஷத்தையும் தருகிறது.

கடவுளுடைய ராஜ்யம் முதலில் வர வேண்டும்.

நம் வாழ்க்கை என்ன செய்கிறது? மற்றவர்களின் அங்கீகாரம்? நிறைய பணம் சம்பாதிக்க ஆசை? எங்கள் எல்லா பிரச்சினைகளையும் அகற்றுவதற்கு? இந்த மன அழுத்தம் வழிவகுக்கும் அனைத்து இலக்குகளும். நம்முடைய முன்னுரிமை என்னவென்று கடவுள் தெளிவாகக் கூறுகிறார்:

"எனவே நான் உங்கள் வாழ்க்கை பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம், நீங்கள் சொல்ல, நீங்கள் சாப்பிட என்ன அல்லது நீங்கள் குடிக்க என்ன; அல்லது உங்கள் உடல் பற்றி, நீங்கள் என்ன அணிய வேண்டும்! உணவு விட வாழ்க்கை, மற்றும் ஆடை விட உடல் இல்லை? வானத்துப் பறவைகளைப் பாருங்கள், அவர்கள் விதைக்கவோ அறுப்பதில்லை, களஞ்சியங்களில் சேகரிக்கவோ கூடாது, உங்கள் பரலோகத் தகப்பன் அவர்களை வளர்ப்பார். நீங்கள் அவளை விட மிகவும் மதிப்புமிக்கவரா? ஆனால், உங்களில் ஒருவன் யார்? துணிகளைப் பற்றி நீங்கள் ஏன் கவலைப்படுகிறீர்கள்? வயல்களின் லீலைகளைப் பார்த்து அவர்கள் வளரும்போது: அவர்கள் போராடமாட்டார்கள்; சாலொமோனும் அவனுடைய மகிமையிலே கீர்த்தனம்பண்ணி, அவர்களில் ஒருவன் என்று தங்களுக்கு அறிவித்தேன். ஆனால், கடவுள் யாரையும் அடுப்பில் எறிந்தாலும் உள்ளது இன்று மற்றும் நாளை உயிரோடு இது துறையில் இன் புல் ஆடைகள் கூட, "அவர் 'இன்னும் கொஞ்சம் <செய்ய> நீங்கள் சிறிய நம்பிக்கை நீங்கள். நாம் என்ன சாப்பிட வேண்டும் என்று கூறி கவலைப்பட வேண்டாம்? அல்லது: நாம் என்ன குடிக்க வேண்டும்? அல்லது: நாம் என்ன அணிய வேண்டும்? இந்த ஜாதிகள் யாவும் தேடி, ஏனென்றால் உங்கள் அனைவருக்கும் தேவை என்று உங்கள் பரலோகத் தகப்பன் அறிந்திருக்கிறார். முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள். இதையெல்லாம் உன்னிடம் சேர்க்கும், நாளைக்கு கவலைப்படாதே! ஏனென்றால் நாளை தன்னை கவனித்துக்கொள்வீர்கள். ஒவ்வொரு நாளும் அதன் தீமையைப் பெற்றுள்ளது "(மத்தேயு 6,25-34).

நாம் கடவுளையும் அவருடைய சித்தத்தையும் முதன் முதலாக கவனித்துக் கொண்டிருக்கும் வரை, நம்முடைய எல்லா தேவைகளையும் அவர் மூடிவிடுவார்!
இது ஒரு பொறுப்பற்ற வாழ்க்கைக்கான இலவச பாஸ்? நிச்சயமாக இல்லை. நம்முடைய குடும்பங்களைப் பராமரிக்கவும், எங்கள் குடும்பத்தை கவனிப்பதற்கும் பைபிள் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. ஆனால் இது முன்னுரிமை ஏற்கனவே உள்ளது!

எங்கள் சமூகம் கவனச்சிதறல்கள் நிறைந்ததாக இருக்கிறது. நாம் கவனமாக இல்லாவிட்டால், திடீரென்று நம் வாழ்வில் கடவுளுக்கு இடமில்லை. இது செறிவு மற்றும் முன்னுரிமை பெறுகிறது, இல்லையெனில் மற்ற விஷயங்கள் திடீரென்று நம் வாழ்க்கையை தீர்மானிக்கும்.

ஜெபத்தில் நேரத்தை செலவிட உற்சாகப்படுத்தப்படுகிறோம்.

ஜெபத்தில் கடவுள் மீது நம் சுமைகளைச் செலுத்துவது நம்மீது உள்ளது. அவர் ஜெபத்தில் நம்மை மூச்சுத்திணறச் செய்து, நம் எண்ணங்களையும் முன்னுரிமையையும் தெளிவுபடுத்துகிறார், அவருடன் நெருங்கிய உறவு வைத்திருக்கிறார். இயேசு நமக்கு ஒரு முக்கிய முன்மாதிரியை கொடுத்தார்:

"காலையில் அதிகாலையில் இன்னும் இருட்டாகி, எழுந்து புறப்பட்டு, தனிமையாய்ப் போய், அங்கே ஜெபம்பண்ணினார். சீமோன், அவரோடு இருந்தவர்களும் அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். அவர்கள் அவரைக் கண்டு, "எல்லோரும் உம்மைத் தேடுகிறார்கள்" (மாற்கு -10).

ஜெபத்திற்கான நேரத்தைக் கண்டுபிடிக்க இயேசு மறைந்திருந்தார்! அவர் பல தேவைகளை திசை திருப்பவில்லை:

"ஆனால் அவரைப் பற்றிய பேச்சு இன்னும் அதிகமாகிவிட்டது; பெருந்திரளான மக்கள் அவரைக் கூப்பிட்டு, தங்கள் நோய்களால் குணமாக்க முடிந்தது. ஆனால் அவர் விலகி தனிமையான இடங்களில் ஜெபம் செய்தார் "(லூக்கா 5,15-16).

அழுத்தத்தின் கீழ் இருக்கிறோமா, நம் வாழ்வில் மன அழுத்தம் பரவுகிறது? அப்படியானால், நாமும் ஜெபத்தில் கடவுளுடன் நேரத்தை செலவழிக்க வேண்டும். சில நேரங்களில் நாம் கடவுளை அறிந்து கொள்ள மிகவும் பிஸியாக இருக்கிறோம். அதனால் தான் தொடர்ந்து திரும்பவும் கடவுளிடம் கவனம் செலுத்துவது முக்கியம்.

மார்தாவின் உதாரணம் உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா?

"அவர்கள் போகும் வழியில் ஒரு கிராமத்துக்கு வந்தார்கள்; மார்தா என்ற பெண் அவரைத் தேர்ந்தெடுத்தாள். அவள் மரியாள் என்று ஒரு சகோதரியிருந்தாள்; அவள் இயேசுவின் பாதத்தருகே உட்கார்ந்து, அவருடைய வசனத்தைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். இருப்பினும், மார்தா மிகவும் சேவையுடன் மிகவும் பிஸியாக இருந்தார்; ஆனாலும் அவள் வந்து: ஆண்டவரே, என் சகோதரியே எனக்கு வேலைசெய்யவேண்டும் என்று விரும்புகிறாயா என்று அவர்களைக் கேட்டார். அவள் எனக்கு உதவுகிறாள் என்று சொல்லுங்கள்!] ஆனால் இயேசு அவளிடம், "மார்த்தா, மார்த்தே! நீங்கள் பல விஷயங்களைப் பற்றி கவலையும் கவலைப்படுகிறீர்கள்; ஆனால் ஒன்று அவசியம். மேரி, எனினும், அவளை இருந்து எடுத்து முடியாது என்று நல்ல பகுதியாக தேர்வு "(லூக்கா 10,38-42).

கடவுளுடன் நெருங்கிய பந்தத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதற்கு நேரம் ஒதுக்குங்கள். பிரார்த்தனை, பைபிள் படிப்பு மற்றும் தியானத்தில் போதுமான நேரம் செலவிட. இல்லையென்றால், நம்முடைய சுமைகளை கடவுள் மீது திணிப்பது கடினம். கடவுள் மீது நம் பாரத்தைச் சுமத்துவதற்கு, அவர்களிடமிருந்து விலகி, இடைவெளி எடுக்க வேண்டியது அவசியம். "மரங்களின் காட்டைப் பார்க்காதே ..."

ஒரு கிரிஸ்துவர் இருந்து ஒரு முழுமையான ஓய்வு நாள் ஓய்வு எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்று நாம் இன்னும் கற்று போது, ​​நாம் ஒரு நன்மை இருந்தது: வெள்ளிக்கிழமை மாலை இருந்து சனிக்கிழமை இரவு வரை, நாம் யாரையும் ஆனால் கடவுள் கிடைக்கவில்லை. வட்டம், குறைந்தபட்சம் நம் வாழ்வில் மற்றவர்களின் கொள்கைகளை புரிந்துகொண்டு பராமரிக்கிறோம். அவ்வப்போது நாம் குறிப்பாக இந்த வலியுறுத்தப்பட்ட உலகில், சுவிட்ச் மற்றும் ஓய்வெடுக்க வேண்டும். இது இருக்க வேண்டும் என்று கடவுள் கட்டளையிடுவதில்லை. மனிதர்களுக்கு வெறுமனே ஓய்வு காலம் தேவை. இயேசு தம் சீடர்களுக்கு ஓய்வளிக்க கற்றுக் கொடுத்தார்:

"அப்போஸ்தலர்கள் இயேசுவிடம் கூடினார்கள்; அவர்கள் செய்த எல்லாவற்றையும், அவர்கள் போதித்ததையும் அவர்களுக்குச் சொன்னார்கள். அப்பொழுது அவர் அவர்களை நோக்கி: வனாந்தரமான ஓரிடத்தில் தனித்து சற்றே இளைப்பாறக்கடவீர்கள் என்றார். ஏனென்றால், வந்தவர்களோ அநேகர் இருந்தார்கள், அவர்கள் சாப்பிட நேரமில்லை "(மாற்கு 9, 9-ம் எண்).

திடீரென்று அனைத்து நேரம் சாப்பிட நேரம் இல்லை போது, ​​அதை சுவிட்ச் மற்றும் ஓய்வு எடுத்து நிச்சயமாக அதிக நேரம்.

அப்படியென்றால் நாம் கடவுளைப் பற்றி கவலைப்படுவது எப்படி? நமக்கு சொல்கிறேன்:

• நாம் அனைவரும் கடவுளுக்கு உள்ளாகி அவரை நம்புகிறோம்.
• கடவுளுடைய ராஜ்யம் முதலில் வருகிறது.
• நாம் ஜெபத்தில் நேரத்தை செலவிடுகிறோம்.
• நாங்கள் ஓய்வெடுக்க நேரம் எடுக்கும்.

வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், நம்முடைய வாழ்க்கை கடவுளாகவும், இயேசுவை சார்ந்ததாகவும் இருக்க வேண்டும். நாம் அவரிடம் கவனம் செலுத்தி, நம் வாழ்வில் அவருக்காக அறைகூவல் விடுகிறோம்.

அவர் நம்மை அமைதி, அமைதி மற்றும் மகிழ்ச்சியோடு ஆசீர்வதிப்பார். எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் துன்புறுத்தப்பட்டாலும் அவருடைய சுமை எளிதானது. இயேசு ஒடுக்கப்பட்டார் ஆனால் ஒருபோதும் நசுக்கப்படவில்லை. நாம் உண்மையிலேயே கடவுளுடைய பிள்ளைகளாக மகிழ்ச்சியுடன் வாழ வேண்டும், அவரை நம்புவதற்கு அவரை நம்புவோம், எமது எல்லா சுமைகளையும் அவர் மீது சுமத்துங்கள்.

நம்முடைய சமுதாயம் அழுத்தம், கிரிஸ்துவர் சில நேரங்களில் இன்னும் இருக்கிறது, ஆனால் கடவுள் விண்வெளி உருவாக்குகிறது, நம் சுமையை தாங்கி எங்களுக்கு அக்கறை. நாம் நம்புகிறோமா? கடவுள்மீது நாம் ஆழமான நம்பிக்கை வைத்திருப்போமா?

தாவீதின் பரலோக படைப்பாளரைப் பற்றியும், சங்கீதம் 13-ல் உள்ள தாவீதின் விளக்கத்தையும் (தாவீது அடிக்கடி ஆபத்தில் இருந்தார், எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அழுத்தம் கொடுப்பார்) முடிவடையும்.

"கர்த்தர் என் மேய்ப்பன், எனக்குப் பற்றாக்குறை இல்லை. அவர் பச்சை புல்வெளிகளோடு என்னைக் காப்பாற்றுகிறார், அவர் என்னை அமைதியான தண்ணீருக்கு அழைத்து செல்கிறார். அவர் என் ஆத்மாவை புத்துணர்வூட்டுகிறார். அவர் பெயரின் நிமித்தம் அவர் நீதியின் பாதையில் என்னை வழிநடத்துகிறார். நான் மரணத்தின் நிழலிலே பள்ளத்தாக்கிலே அலையப்பண்ணினாலும், நான் ஒரு பொல்லாங்கையும் பயப்படாதிருப்பேன்; நீர் என்னோடே இருக்கிறீர்; உம்முடைய குச்சியும் உம்முடைய மந்திரமும் என்னை ஆறுதல்படுத்தினீர். என் சத்துருக்களுக்குமுன்பாக ஒரு பந்தியை ஆயத்தம்பண்ணுங்கள்; என் தலையை எண்ணெய் பூசினீர், என் பாத்திரம் மிதிக்கிறது. இரக்கம் மற்றும் இரக்கம் மட்டுமே என் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நாளும் என்னை பின்பற்றுகிறது; நான் கர்த்தருடைய வீட்டிற்கு வாழ்வதற்காக திரும்புவேன் "(சங்கீதம் XX).

டேனியல் போஸ்சால்


PDFகடவுளை கவனித்துக்கொள்