பரிசுத்த ஆவியானவரை நம்ப முடியுமா?

அவளை காப்பாற்ற பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்பலாம்Einer unserer Ältesten sagte mir vor kurzem, dass der Hauptgrund, warum er vor 20 Jahren getauft wurde der ist, dass er die Kraft des Heiligen Geistes empfangen wollte, sodass er all seine Sünden überwinden könnte. Seine Absichten waren gut, aber sein Verständnis war etwas fehlerhaft (natürlich hat niemand perfektes Verständnis, wir werden durch Gottes Gnade, trotz unserer Missverständnisse gerettet).

Der Heilige Geist ist nicht etwas, das wir einfach «einschalten» können, um unsere «Überwinderziele» zu erreichen, gleichsam einer Art von Superaufladegerät für unsere Willenskraft. Der Heilige Geist ist Gott, er ist mit uns und in uns, er gibt uns die Liebe, Gewissheit und enge Gemeinschaft, die der Vater für uns in Christus ermöglicht. Durch Christus hat der Vater uns zu seinen eigenen Kindern gemacht und der Heilige Geist gibt uns das geistliche Gespür, dies zu erkennen (ரோமர் 8,16). Der Heilige Geist gibt uns durch Christus enge Gemeinschaft mit Gott, aber er hebt unsere Fähigkeit zu sündigen, nicht auf. Wir werden immer noch falsche Begierden haben, falsche Motive, falsche Gedanken, falsche Worte und Taten.

ஒரு குறிப்பிட்ட பழக்கத்தை விட்டுக்கொடுக்க விரும்பினாலும், நாம் இன்னும் அவ்வாறு செய்ய முடியாது என்பதைக் காண்கிறோம். இந்த பிரச்சனையிலிருந்து விடுவிப்பதற்காக நாம் கடவுளுடைய சித்தமாக இருப்பதை அறிந்திருக்கிறோம், ஆனால் சில காரணங்களால், நம்மீது அதன் செல்வாக்கை அசைக்க முடியாததாக இருக்கிறது.

Können wir glauben, dass der Heilige Geist in unserem Leben wirklich am Wirken ist – besonders wenn es so aussieht, als ob in Wirklichkeit nichts geschieht, weil wir nicht sehr «gute» Christen sind? Wenn wir immer wieder mit der Sünde kämpfen, wenn es so aussieht, dass wir überhaupt nicht viel verändern, treffen wir dann die Schlussfolgerung, dass wir so kaputt sind, dass nicht einmal Gott das Problem lösen kann?

குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினர்

நாம் விசுவாசத்தில் கிறிஸ்துவிடம் வருகையில், புதிதாக பிறக்கிறோம், புதிதாகப் புதிதாகப் படைக்கப்பட்டோம். நாம் புதிய உயிரினங்கள், புதியவர்கள், கிறிஸ்துவுக்குள் குழந்தைகள். குழந்தைகள் எந்த வலிமையும் இல்லை, அவர்களுக்கு திறமை இல்லை, அவர்கள் தங்களை சுத்தப்படுத்திக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

அவர்கள் வளர்ந்து வரும் போது, ​​அவர்கள் சில திறன்களைப் பெறுகின்றனர், மேலும் அவர்கள் செய்ய முடியாத அளவு உள்ளது என்பதை உணர ஆரம்பிக்கிறார்கள், இது சில நேரங்களில் ஏமாற்றத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. அவர்கள் crayons மற்றும் கத்தரிக்கோல் கொண்டு fidget மற்றும் அவர்கள் ஒரு வயது மற்றும் அதை செய்ய முடியாது என்று கவலை. ஆனால் விரக்தியால் பாதிக்கப்படுவதில்லை - நேரமும் உடற்பயிற்சியும் மட்டுமே உதவும்.

Das gilt auch für unser geistliches Leben. Manchmal erhalten junge Christen dramatische Kraft, mit einer Drogensucht oder einem hitzigen Temperament zu brechen. Manchmal sind junge Christen sofort ein «Schatz» für die Kirche. After viel öfter, so scheint es, kämpfen Christen mit den selben Sünden wie zuvor, sie haben die gleiche Persönlichkeit, die gleichen Ängste und Frustrationen. Sie sind keine geistlichen Riesen.

Jesus überwand die Sünde, so wird uns gesagt, aber es scheint ganz so, als ob die Sünde uns noch in ihrer Gewalt hat. Die Sündennatur in uns wurde besiegt, aber sie behandelt uns immer noch so, als ob wir seine Gefangene wären. O welch elende Menschen sind wir doch! Wer wird uns erretten von Sünde und Tod? Jesus natürlich (ரோமன் 7,24-25). Er hat bereits den Sieg errungen – und er hat diesen Sieg auch zu unserem Sieg gemacht.

ஆனால் முழுமையான வெற்றியை நாம் இதுவரை பார்க்கவில்லை. மரணத்தின் மீது அவருடைய அதிகாரத்தை நாம் இன்னும் காணவில்லை, நம் வாழ்வில் பாவத்தின் முழுமையான முடிவை நாம் காணவில்லை. எபிரேயர் என்கிற எபிரெயர் கூறுவதுபோல், எல்லாவற்றையும் நம் கால்களின் கீழ் நாம் பார்க்கவில்லை. நாம் என்ன செய்கிறோம் - நாம் இயேசுவை நம்புகிறோம். அவருடைய வெற்றியை அவர் வெற்றிபெற்றுவிட்டார் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம், அவருடைய வார்த்தையையும் நாங்கள் நம்புகிறோம்.

நாம் கிறிஸ்துவில் சுத்தமானவர்களாகவும், தூய்மையானவர்களாகவும் இருப்பதை அறிந்திருந்தாலும், நம்முடைய தனிப்பட்ட பாவங்களை மீறுவதில் முன்னேற்றம் காண விரும்புகிறோம். இந்த செயல்முறை சில நேரங்களில் மோசமாக மெதுவாக தோன்றலாம், ஆனால் நம்மிலும் மற்றவர்களிடத்திலும் அவர் வாக்களித்ததைச் செய்வதற்கு நாம் கடவுளை நம்பலாம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அது நம்முடைய வேலை அல்ல. இது அவருடைய நிகழ்ச்சி நிரல், நம்முடையது அல்ல. நாம் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிந்தால், அவருக்காக காத்திருக்க தயாராக இருக்க வேண்டும். வழியில் நம் வேலையைச் செய்வதற்கு அவரை நம்புவதற்கு நாம் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
Heranwachsende meinen oft, dass sie mehr wissen als ihr Vater. Sie meinen, dass sie wissen, worum es im Leben geht, und dass sie alles ganz gut aus eigener Kraft bewerkstelligen können (natürlich sind nicht alle Heranwachsenden so, aber das Stereotyp basiert auf einigen Beweisen).

Wir Christen können manchmal auf eine Weise denken, die den Heranwachsenden ähnelt. Wir mögen anfangen zu denken, dass das geistliche «Erwachsenwerden» auf richtigem Verhalten basiert, was uns zur Denkweise verleitet, dass unsere Stellung vor Gott davon abhängt, wie gut wir uns benehmen. Wenn wir uns gut benehmen, können wir die Tendenz zeigen, auf andere Menschen, die nicht so gut drauf sind wie wir, herabzusehen. Wenn wir uns nicht so gut benehmen, können wir in Verzweiflung und Depression fallen und glauben, dass Gott uns verlassen hat.

Aber Gott bittet uns nicht, uns selber vor ihm gerecht zu machen; er bittet uns ihm zu vertrauen, dem Einen, der den Gottlosen rechtfertigt (Römer 4,5), der uns liebt und uns um Christi willen rettet.
Während wir in Christus zur Reife gelangen, ruhen wir fester in Gottes Liebe, die sich für uns in der höchsten Weise in Christus zeigt (1. Johannes 4,9). Während wir in ihm ruhen, freuen wir uns auf den Tag, der in Offenbarung 21,4 beschrieben ist: «Und Gott wird abwischen alle Tränen von ihren Augen, und der Tod wird nicht mehr sein, noch Leid noch Geschrei noch Schmerz wird mehr sein; denn das Erste ist vergangen.»

சரியான!

Wenn dieser Tag kommt, so Paulus, werden wir in einem Augenblick verwandelt werden. Wir werden unsterblich, unvergänglich, unverweslich gemacht werden (1. Kor. 15,52-53). Gott erlöst den inneren Menschen, nicht nur den äußeren. Er ändert unser Innerstes, von Schwachheit und Vergänglichkeit hin zur Herrlichkeit und, was am wichtigsten ist, Sündenlosigkeit. Beim Schall der letzten Posaune werden wir im Nu verwandelt werden. Unsere Leiber werden erlöst (Römer 8,23), aber noch mehr, wir werden uns schließlich selber sehen wie Gott uns in Christus gemacht hat (1. Johannes 3,2). Wir werden dann in aller Klarheit die noch unsichtbare Realität sehen, die Gott in Christus Wirklichkeit werden liess.

Durch Christus wurde unsere alte Sündennatur besiegt und vernichtet. In der Tat, sie ist tot. «Denn ihr seid gestorben», sagt Paulus, «und euer Leben ist verborgen mit Christus in Gott » (Kol. 3,3). Die Sünde, die uns «so leicht umstrickt» und die wir «abzulegen versuchen» (Hebräer 12,1) ist kein Teil des neuen Menschen, der wir nach Gottes Willen in Christus sind. In Christus haben wir neues Leben. Beim Kommen Christi werden wir uns schließlich so sehen, wie der Vater uns in Christus gemacht hat. Wir werden uns selber sehen, wie wir wirklich sind, als vollkommen in Christus, der unser wahres Leben ist (கொலோசெயர் 3,3-4). Aus diesem Grunde, weil wir bereits gestorben und mit Christus auferstanden sind, «töten» wir (Vers 5), was in uns an Irdischem ist.

Wir überwinden Satan und Sünde und Tod nur auf eine einzige Weise – durch das Blut des Lammes (வெளிப்படுத்துதல் 12,11). Es geschieht durch den Sieg Jesu Christi, der am Kreuz gewonnen wurde, dass wir den Sieg über die Sünde und Tod haben, nicht durch unsere Kämpfe gegen die Sünde. Unsere Kämpfe gegen die Sünde sind ein Ausdruck der Tatsache, dass wir in Christus sind, dass wir nicht länger Feinde Gottes sind, sondern seine Freunde, durch den Heiligen Geist in Gemeinschaft mit ihm, der in uns beides wirkt, das Wollen als auch das Vollbringen zu Gottes Wohlgefallen (பிலிப்பியர் 2,13).

Unser Kampf gegen die Sünde ist nicht der Grund für unsere Gerechtigkeit in Christus. Er bringt keine Heiligkeit hervor. Gottes eigene Liebe und Güte gegen uns in Christus ist der Grund, der einzige Grund, für unsere Gerechtigkeit. Wir werden gerechtfertigt, von Gott durch Christus von allen Sünden und aller Gottlosigkeit erlöst, weil Gott voll Liebe und Gnade ist – und aus keinem anderen Grund. Unser Kampf gegen die Sünde ist das Produkt des neuen und gerechten Ichs, das uns durch Christus verliehen wurde, nicht die Ursache davon. Christus starb für uns, als wir noch Sünder waren (ரோமர் 5,8).

Wir hassen Sünde, wir kämpfen gegen Sünde, wir möchten den Schmerz und das Leid, das Sünde bewirkt, für uns und für andere vermeiden, weil Gott uns in Christus lebendig gemacht hat und der Heilige Geist wirkt in uns. Weil wir in Christus sind, kämpfen wir gegen die Sünde, die «uns so leicht umstrickt» (எபி. 12,1). Aber wir erringen den Sieg nicht durch unsere eigenen Bemühungen, nicht einmal durch unsere eigenen, durch den Heiligen Geist befähigten Anstrengungen. Wir erringen den Sieg durch das Blut Christi, durch seinen Tod und seine Auferstehung als fleischgewordener Sohn Gottes, Gott im Fleisch um unsertwillen.

Gott hat in Christus bereits alles getan, was für unser Heil notwendig ist und er hat uns bereits alles gegeben, was wir zum Leben und zur Frömmigkeit benötigen, einfach indem er uns berief, um ihn in Christus zu erkennen. Er tat das einfach weil er so unglaublich gut ist (2. Petrus 1, 2-3).

வெளிப்படுத்துதல் புத்தகம், இனிமேலும் கத்தாதலும், கண்ணீரும், துயரமும் இல்லை, இனிமேலும் பாவம் இருக்காது என்பதற்கான ஒரு காலம் வரும் என்று நமக்கு சொல்கிறது - அது பாவம், துன்பம் ஏற்படும். திடீரென்று, ஒரு சுருக்கமான நேரத்தில், இருள் முடிவுக்கு வந்து பாவம் இனி நாம் கைதிகளாய் இருப்பதாக நினைத்து நம்மை கவர்ந்திழுக்க முடியாது. நம்முடைய உண்மையான சுதந்திரம், கிறிஸ்துவின் புதிய வாழ்வு, அவருடன் எல்லா மகிமையிலும் அவருடன் பிரகாசிக்கும். இதற்கிடையில், அவருடைய வாக்குறுதியின் வார்த்தையை நாங்கள் நம்புகிறோம் - அதைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டிய ஒன்று.

ஜோசப் தக்காச்